یک کیمیاگر پیر این دلداری رو به یکی از مریدانش داد:
مهم نیست چقدر منزوی هستی و احساس تنهایی میکنی،اگه واقعا و با وجدان کارتو انجام بدی،دوستانِ ناشناس میان و پیدات میکنن.

وقتی چیزی مرا رنج میداد،
درمورد آن با هیچ کس حرف نمیزدم
خودم درموردش فکر میکردم،و به تنهایی عمل میکردم.
نه این که واقعا احساس تنهایی بکنم
فکر میکردم که انسان ها در آخر
باید خودشان،خودشان را نجات دهند!

امشب میخوام برگردم به شهرم...خیلی دلم تنگ شده بود..منی که واسه هیچ کس و هیچ چیز دلم تنگ نمیشد الان دلم تنگ تر از همیشس..واسه همه روزایی که گذشته و واسه کسایی که الان فهمیدم چقد واسم مهم هستن..قبلا مهم

دیروز یعنی ۱ بهمن روزی بود که من به عشقم گفتم..گفتم که میخوامش و این حرفا.....الان سه سال میگذره از اون ماجرا و ما کیلومتر ها از هم فاصله داریم..و نه خبری از هم داریم..نه خبری از هم میگیریم..چقدر خوب